حدودا چندین ماهه تو جمعی قرار گرفتم که به نظر خودم از لحاظ ظاهری خیلی ها به خاطر نداشتن حجاب از من سر ترنو من میون اون جمع بازم برات تکم.اینو خودت بهم نگفتی دختر ۱۴ ساله ام نیستم که اسیر خیال بافی باشم ووو..اینکه یه نفر همه جوره چشمش فقط دنبال تو باشه با اینکه خیلی ها بهترن از تو و هستن براش خیلی آسون تر و بهتر از تو، حس خیییلی فوق العاده ایه.اینکه برای اینکه نگاه طرف مقابلت فقط رو تو باشه هیچ تلاشی نکنی ولی بازم همش نگاهش به تو باشه جوری که همه متوجه این توجه غیر عادی شده باشن خیلی قشنگه.با اینکه میدونم حس قشنگیه و ممکنه دیگه هرگز تجربه ش نکنم باید هر جور شده بهت بفهمونم که نمیشه *تا بیش تر ازین احساساتت قوی تر نشده بدونی که مال هم نیستیم نه به خاطر بد بودن تو یا خوب بودن خودم...نه! فقط زمان درستی سر راهم قرار نگرفتی.خطاب به آدم هایی که قید ادم های درست و البته عاشق خودشونو میزنن میگم که بدجور میبازید.اگر ادم درستی سرراهتون قرار گرفت که دوستتون داشت در میون همه اون هایی که صدبرابر از تو بهترن اگر ازین آدم گذشتی تا آخر باختی!!! و اون انسان نمایی که سال ها پیش منو از دست داد بدجور باخت.چون من هم آدم درست زندگی بودم هم کسی بودم که با وجود هزاران ادم بهتر از اون حسم بهش عوض نشد.و از دست دادن همچین آدمی تو زندگی هر کسی باخت اسفناکیه.به خودم و به همه توصیه میکنم اگر ادمی سر راهتون قرار گرفت که دوستتون داشت و درست بود از دستش ندید.
برچسب:
نویسنده: یونا رستمیان
تاريخ: چهارشنبه
10 اسفند
1401 ساعت: 14:11